Hoe voorkom je een juridisch Paard van Troje?

Het Paard van Troje.
Dat beeld drong zich op bij het zien van Trojaanse Vrouwen. Opgevoerd tijdens het Zeeland Nazomerfestival. Door een list van de sluwe Odysseus halen de Trojanen de vijand binnen de stadsmuren van Troje. Vrijwillig, en zonder dat ze het weten. De Trojaanse vrouwen zijn er het slachtoffer van, en niet zo’n beetje ook.

Juridische Paarden van Troje bestaan ook. Juridische problemen zijn altijd vervelend. Maar helemaal als je ze eigenlijk zelf hebt ‘binnengehaald’. Hoe dat jou kan overkomen en hoe je het kunt voorkómen, daarover gaat dit artikel.

‘Dus we spreken af dat we ons aan de verkeersregels houden…’
Afspreken wat toch al geldt, dat doe je toch niet?
Wat neem je dan eigenlijk wel op in een contract? En wanneer is dat een Paard van Troje?

Eerst een misverstand.

Als je opneemt wat al geldt, dan kun je wel hele wetboeken in je contracten overnemen. Terwijl je het juist kort en bondig wilt houden.
Toch komt het vaker voor dan je denkt.
Een voorbeeld:
‘opdrachtnemer zal zelf zorgen voor afdracht van inkomstenbelasting en premieheffing’.
Deze bepaling wordt heel vaak opgenomen. Terwijl een opdrachtnemer dit zonder die bepaling ook verplicht is te doen.
Hoe zo dan deze herhaling in een contract?
Om elk misverstand uit te sluiten richting opdrachtnemer. Kan later veel tijd, geld en ‘slechte relatie’ schelen.
Welbeschouwd bevat elk contract heel wat bepalingen ‘die toch al gelden’. Niks mis mee dus.

Nu de veel voorkomende fout. Je denkt: goed idee, geen misverstanden. Voor de duidelijkheid iets onderling afspreken wat al geldt.
Maar soms doe je te veel, en dan komt het Paard ten tonele.
Een voorbeeld. Stel, je bent geen lid van een van de werkgeversverenigingen in Nederland met een CAO, zoals bijvoorbeeld de NAPK of de Werkgeversvereniging Nederlandse Podia. Er is geen CAO van toepassing op de arbeidscontracten die jij als werkgever afsluit. Gemakshalve en voor de duidelijkheid neem je in je arbeidscontracten op dat de CAO Nederlands Theater van toepassing is. Makkelijk toch? Zo hoef je het wiel niet zelf helemaal uit te vinden.
Dan blijkt opeens dat de salarissen veel hoger zijn dan bij jouw instelling. Nu kan de werknemer zich op de CAO beroepen. Zonder jouw (vrijwillige) bepaling over de CAO was dat onmogelijk geweest. Jij hebt die CAO onverplicht van toepassing verklaard. Dat is dus nu juist niet iets ‘wat al geldt’.
Je hebt hiermee dus een Paard van Troje je contract binnengehaald.

Voor een juridische doe-het-zelver kan dit lastig zijn. Wat neem je wel of juist niet op in een contract? Wat je wilt is effectieve contracten. Effectief qua bedongen werkzaamheden, honorarium, begin, momenten van overleg, einde. En je wilt erop kunnen terugvallen als je het onderling oneens bent. Een verhelderende ‘verkeersregel’ erin, ok, maar niet meer dan dát!

Hoe doe je dat? Het voorkómen van een juridisch Paard van Troje in je contracten? Maar ook niet te weinig afspreken?
Een suggestie. Vraag raad aan:
(1) collega’s met verstand van zaken,
(2) je eventuele branchevereniging,
(3) Recht & Kunst.

Het duurzame voordeel van het vragen van raad is dat je er altijd wat van opsteekt. Zo word je steeds doeltreffender. Mooi meegenomen!

Je kunt mij bereiken per mail en per telefoon.
Dat was trouwens al zo vóór dit artikel, het gold al…

Gebruikte trefwoorden voor deze nieuwsbrief: , , , , , ,