Recht voor het Podium met Jascha Albracht

Als musicus moet je een topprestatie leveren. Daarvoor is een goede, verwarmde en aparte kleedkamer onontbeerlijk. Als zelfstandige moet je dit met nadruk en telkens weer vragen, en dus vooraf vastleggen…

Naam Jascha Albracht
Geboortejaar 1976
Opleiding/vorming cello en piano aan de Conservatoria van Maastricht en Tilburg
Werkzaam in de muziek sedert 2001 (voor de volle 100%)
Als cellist
Hoe ben je in de muziek gerold?
Door mijn familie: mijn vader is pianist en werkt als docent bij het Fontys Conservatorium in Tilburg, mijn moeder is altvioliste, en mijn zus Cindy is violiste en speelt momenteel bij het Gelders Orkest en bij het Mahler Chamber Orkest.
In april treden wij trouwens alle drie op:
mijn vader Joop Albracht op 25 april in Bennebroek met Mozart
(pianoconcert nr. 27), mijn zuster Cindy op 16 april in Arnhem en 21 april in Deventer met het vioolconcert van Kurt Weill. Ikzelf op 24 april in Gouda met het celloconcert van Elgar.

Waar ben je momenteel werkzaam?
Bij het Metropole Orkest. Verder in het cello-piano duo met Laura de Lange. Wij sporen composities op van haar betovergrootvader Samuel de Lange jr. en diens broer Daniël de Lange en voeren die uit. Voorts als cellist in het door mij opgerichte NMF-cellokwartet.

Welke uitvoering of voorstelling die je zag/hoorde zul je nooit vergeten?
Dat was bij het afscheid van Jevgeni Svetlanov als chef dirigent van het Residentieorkest. Ze speelden de 1e van Mahler. Ik ervoer veel meer dimensies dan ik ooit had ervaren. Bovenzinnelijk. Ik vergat elk besef van tijd en ruimte. Heel wonderlijk en moeilijk te omschrijven. Daarna heb ik nooit meer zo’n uitvoering meegemaakt.

Welke uitvoering waaraan je zelf een bijdrage leverde, zul je nooit vergeten?
Dat was in juli 1996. direct na de vliegramp bij Eindhoven van 15 juli 1996, bekend als de Herculesramp. Aan boord waren bijna alle leden van het Fanfare Korps van de Koninklijke Landmacht. Ze hadden net een optreden in Italië gehad. Er waren 34 doden. Ik was toen in Zuid Frankrijk op tournee met het Nationaal Jeugd Orkest. Bijna iedereen van het orkest kende wel een of meer mensen van het Fanfare Korps. We speelden de 5e van Mahler, en voor ons was het een eerbetoon aan de slachtoffers. Je begrijpt dat er een hele bijzondere lading was. Het was daardoor een zinderende uitvoering, die je niet vaak meemaakt.

Heb je een voorbeeld van een jou bekende situatie waarin rechtvaardigheid een rol speelde?
Dat was tijdens het Tromp Muziek Concours in Eindhoven in 1996. De Russische pianiste Ksenia Kouzmenko rolde tot haar eigen verrassing, onvoorbereid de finale in. Bij de finale speelde ze van het blad, wat ‘not done’ is. Ze maakte ongelofelijk veel fouten. Het stuk was nog te moeilijk voor haar. Ze was er nog niet aan toe. Ze had kennelijk besloten haar huid duur te verkopen. Ze ging er helemaal voor, en dat voelde het publiek. Heroïsch! Vervolgens behaalde ze de tweede prijs. Dat vond ik rechtvaardig: dat ze beloond werd om haar inzet.

Jascha Albracht
Jascha Albracht
Foto: M.K. van der Linden, © 2007.

Heb je een voorbeeld van een kwestie die je -achteraf gezien gelukkig- goed had geregeld?
Ik kreeg na een CD opname voor een Nederlandse artiest maar niet betaald. Gelukkig had ik wel een afspraak op schrift. Ik heb er tig keer voor moeten bellen. Uiteindelijk drong ik tot het management door. Slecht voor de goede naam van de artiest en van de impresario! Had ik niets op schrift gehad, dan was het waarschijnlijk nog veel lastiger geweest. Het gevolg is wel geweest dat ik niet meer via deze impresario werk.
In 2009 werd een optreden in New York met mijn cellokwartet voor een beroemd Nederlands kledingmerk twee weken van tevoren opeens afgeblazen. Dat was goed balen. Ik had geen contract of iets dergelijks. Gelukkig ben ik daar toch ook keurig financieel voor gecompenseerd. Dit is netjes, maar ook zéér terecht.

Wat vind je het belangrijkst om goed juridisch geregeld te hebben?
Als musicus moet je een topprestatie leveren. Daarvoor is een goede, verwarmde en aparte kleedkamer onontbeerlijk. Als zelfstandige moet je dit met nadruk en telkens weer vragen, en dus vooraf vastleggen. Het is nooit vanzelfsprekend, helaas. Je moet telkens weer zorgen voor je eigen arbeidsomstandigheden, terwijl dat voor orkestmusici geregeld wordt en doodnormaal is.

Waarvoor heb je wel eens juridisch advies gevraagd?
Toen ik voor mezelf begon. Ik moest toen een BTW nummer en een VAR verklaring regelen. Ik had geen idee wat ik moest invullen! Ik heb toen bij de KNTV advies gevraagd hoe ik dat moest aanpakken.

Welke juridische tip heb jij naar cultureel ondernemers?
Je moet mondelinge afspraken onmiddellijk bevestigen via de e-mail. Het komt maar al te vaak voor dat er telefonisch een bedrag genoemd wordt. En als je een aantal stappen verder bent, blijkt dat bedrag opeens niet meer te bestaan. En natuurlijk die arbeidsomstandigheden. Als men het dan niet in orde heeft gemaakt, is het voor ons te laat, maar voor je collega’s die nog na je komen, niet.

Wie is voor jou een voorbeeld op het gebied van cultureel ondernemer of zakelijk directeur/leidinggevende?
Marcel Schopman
, directeur van het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. Het NMF is dank zij zijn creatieve ideeën een dynamische organisatie geworden die op de muziekkaart staat. Voordat hij kwam werden de instrumenten alleen beheerd. Het NMF heeft nu een gezicht gekregen. Voor donateurs, sponsors en mensen die geld willen nalaten. Als directeur werkt hij als gelijke met anderen, terwijl hij wel de leiding heeft. De manier waarop hij zijn zakelijke en creatieve talenten inzet voor het NMF, vind ik geweldig.

Wat wil je verder nog kwijt?
Het is natuurlijk heel belangrijk dat je goed in je vak bent. Maar minstens even belangrijk is het besef dat je je werk doet in een markt. Dat besef is nog nauwelijks nog aanwezig. Toen ik studeerde aan het Conservatorium, heette het nog dat je er wel kwam als je maar hard genoeg studeerde en heel goed werd. Over de markt: geen woord. Geen bewustzijn, geen training.
Dat is een misvatting, alleen al omdat er heel veel goede musici zijn. Je komt deze gedachte nog steeds tegen. Een collega van mij vroeg zich laatst af of een website wellicht iets voor haar zou zijn. Pardon?

Gebruikte trefwoorden voor deze nieuwsbrief: , , , , , , , , , , , ,